Babamın Baltası

Eski Bir Balta

Öngörü sahibi ve savaşçı bir adam. Doğduğunda ölmüş ve dirilmiş. Hayatı boyunca, gerçeği ve bilgiyi arayan yüce insan.

Gecenin korkulu rüyalarında, etrafını saran gölgesiz gölgelere karşı verilen bir savaş. Dişleri yok, bedenleri yok… İnsanın ruhunu, karanlık kuyulara çekerler. Acı çekmek, değil bu! Boğulmak gibi, felç geçirmek gibi. Bazen yüksekten boşluğa düşer, bazen de karanlık sulara gömülür. Gözlerinizi açmanıza izin vermez. Kurtulmanın iki yolu var. Karşı koymak ve korkuyu yenmek. Bize zarar veremezler. Kesin bir inanç ve keskin bir balta ile yapılabilir. Bedenimizin sınırının bittiği yerde, onların sınırı başlıyor. Önemli olan, kesişen noktada yakalamak. İrkilip, kendini hatırlıyor. Bir gözü kör adama yaptırdığı baltayı, hayal ediyor. Bu balta, özel çelikten imal edilmiş. Çok keskin ve ağır. Üzerinde ışıldayan, tılsımlı sembolleri var. Savurmak için yukarıya kaldırdığında, iniltiler ve karanlıklar içinde kayboluyorlar. Göğsü inançla kabarmış, Baltalı Babam…

Hayatının her bölümü, savaş ve gözyaşı ile yoğruldu. Onun için, kolaylıkla elde edilen ganimetler kıymetsiz. Çocuklarının, aynı kaderi paylaşmasını istemedi. Rahat ve mutlu bir gelecek kurmak için çabaladı. Kendi ayaklarımızın üzerinde durabilmemiz için, gereken her şeyi sağladı. Ona olan minnetimizi tarif edemem. Kardeşlerim ve ben, zor zamanlarda yan yanayız. Gidecek başka yer yok. Bunun farkındayız. Güçlerin bölünmesi, kaybetmek demek. Kıskançlıkları ve dünyasal hevesleri bir kenara bırakmanın hayati önem taşıdığını biliyoruz. Babamızın mirası, para veya mal değildi. Zorluklar karşısında, çelikten kalkan gibi durabilmekti. Onun bitirmek istediği savaşı biz devralıyoruz. Düşmanlarımız, sadece gölgesizler değil. İnsanlığın var oluşundan bugüne kadar gelen ve hiç bitmeyecekmiş gibi çoğalan varlıklar. Neyse ki, tek başımıza değiliz. Koruyucu yaratılmışlar var. Yoksa, nasıl yaşardık.

Evren dönüyor, farkındayım. Bizim için dönen olaylar, hep aynı gibi geliyor. Kurtuluş arıyorum. Daha iyi konumlara gelmek, yeterli değil. Emanet baltayı gömmek çare değil. Nefes aldığımız sürece, bitmeyecek bu itiş kakış. Yine de umutluyum. İyi insanlar sayesinde, ayakta kalacağız. Kötülük sürü halinde ilerliyor. Aralarına karışmamız gerek. Bizi de onlardan sansınlar. Böylece, zararsız amacımıza ulaşabiliriz.

Görsel Kaynağı: https://pixabay.com/photos/axe-trunk-carpentry-waste-sawdust-1926410/